Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Ζήσης Αϊναλής «Τα παραμύθια της έρημος»

Το να    επιχειρείς να δαμάσεις την παραίσθηση, να την υποτάξεις   και     να τη συντάξεις στις   αναλογίες του ποιητικού λόγου  ...

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

Σαπφώ απ.961- 23 Lobell-Page : Μετάφραση από τον Κώστα Τσιαχρή





]σαρδ.[]
πόλ]λακι τυίδε̣ [ν]ῶν ἔχοισα
ὠς π.[. . .].ώομεν, .[. . .]. .χ[. .]-
σε θέαι σ’ ἰκέλαν ἀρι-
γνώται, σᾶι δὲ μάλιστ᾽ ἔχαιρε μόλπαι̣·
νῦν δὲ Λύδαισιν ἐμπρέπεται γυναί-
κεσσιν ὤς ποτ᾽ ἀελίω
δύντος ἀ βροδοδάκτυλος †μήνα†
πάντα περρέχοισ᾽ ἄστρα· φάος δ᾽ ἐπί-
σχει θάλασσαν ἐπ᾽ ἀλμύραν
ἴσως καὶ πολυανθέμοις ἀρούραις·
ἀ δ᾽ ἐέρσα κάλα κέχυται, τεθά-
λαισι δὲ βρόδα κἄπαλ᾽ ἄν-
θρυσκα καὶ μελίλωτος ἀνθεμώδης.

πόλλα δὲ ζαφοίταισ᾽ ἀγάνας ἐπι-
μνάσθεισ᾽ Ἄτθιδος ἰμέρωι
λέπταν ποι φρένα· κᾶρ̣ ‹δ’› ἄσαι βόρηται·


Εδώ   σ' εμάς
από  τις  Σάρδεις
φτερουγίζοντας   συχνά ο  νους της
σε  φανέρωνε   λαμπρή  θεά 
κι ευφραίνονταν  με το  τραγούδι  σου 

Τώρα 
μες στις  γυναίκες  των  Λυδών 
πανώρια  φαίνεται
όπως η  ροδοδάχτυλη σελήνη
μετά το  λιοβασίλεμα
περνάει  στη  χάρη  όλα τ' άστρα.

Όμοια  σκορπάει το φως της
στ' αρμυρό το πέλαγο  
και στ' ανθηρά   λιβάδια
Ξεχύνεται  η  ωραία  δροσιά 
τα  ρόδα  λουλουδιάζουνε
τα  τρυφερά  τα  μάραθα 
και στάζει   μέλι
απ' τον ολάνθιστο  λωτό.

Μα εκείνη  εδώ κι εκεί  στριφογυρνάει
ξυπνάει  στη ΄θύμηση
στην  απαλή  καρδιά  της με λαχτάρα 
τη  γλυκιά   Ατθίδα
κι  οι πίκρες  της δαγκώνουνε  τα   σωθικά 

Κώστας  Τσιαχρής 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου